حرفهای ما هنوز نا تمام

تا نگاه می کنی وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی

پیش از آنکه با خبر شوی

لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود

آه ای دریغ و درد

ناگهان چقدر زود دیر می شود!

حرفي بزن
به سمت نگاه غريب ما
از کوچه‌هاي بي‌کسي ما
عبور کن

دفترم از اسمت چه فالها که نداره

حافظ رو طاقچه بی تو اخه فال نداره

آسمون شب بی تو خالییه از ستاره

دل ماه شبام از رفتن تو لکه داره

آسمون چشمام بی تو پر ابر سیاه

بغض کال گلویم هوای باریدن نداره

شقایق توی خوابم بی تو رنگی نداره

گل کاغذی آخه رنگ و بو نداره

سفر بی تو هیچ جا معنی نداره

آخه رفتن بی تو که رسیدن نداره

شعرام جز تو مخاطب نداره

شعر که بی یاد تو نوشتن و خوندن نداره